Ова се приказните што можете да ги отворите во 3Д приказот, секоја на своја нумерирана точка на моделот.
1Дневната соба на градот
Плоштадот Магнолија е главниот плоштад во Битола, отворен простор од околу 54 на 89 метри, поплочен со камен. Се наоѓа помеѓу паркот кај Саат Кулата, Јени џамија и почетокот на шеталиштето Широк Сокак. Масите на кафулињата се шират по плочникот, а тука се одржува и главниот новогодишен концерт во градот.
Бронзениот коњаник на исправениот коњ официјално се вика „Основачот на Хераклеја“. Ова име е избрано за да се избегне спор со соседна Грција. Споменикот, дело на вајарот Ангел Коруновски, е висок околу 8,5 метри и стои на скалест постамент од темен гранит со релјефни полиња. Според изворите, завршен е помеѓу 2009 и 2011 година.
Според традицијата, Филип II Македонски, таткото на Александар Велики, го основал градот Хераклеја Линкестис во средината на 4 век п.н.е. Неговите урнатини лежат на околу два километри јужно од овој плоштад, со римски театар и ранохристијански мозаици. Официјалното име на споменикот упатува токму на таа приказна за основањето.
Покрај споменикот се наоѓа тркалезна фонтана во облик на антички штит, со сонце на површината. Преку ден тивко прска. Навечер дискот се крева, се навалува и се врти, а млазовите прскаат во ритамот на музиката и светлата во боја. Во овој модел претставата почнува сама ноќе, а копчето за вода ја пушта во секое време.
На северната страна стои двокатната зграда Магнолија, во крем боја, со кафеави рамки на прозорците и камено приземје. Се смета дека плоштадот го добил името по неа, иако нашите извори не го документираат потеклото на името. Зад нејзиниот покрив се гледа минарето на Јени џамија.
Свртете се полека и центарот на Битола ќе го видите во еден поглед. На северозапад, над дрвјата во паркот, се издига Саат Кулата, обновена во 1830-тите. На север е Јени џамија од 1558 година, која повеќе не служи како џамија. На југ започнува шеталиштето Широк Сокак.
Од јужниот агол на плоштадот тргнува Широк Сокак, пешачкото шеталиште долго околу 900 метри, сè до Градскиот парк. Навечер луѓето излегуваат на корзо, а терасите на кафулињата се полнат. Седењето во кафуле за да видиш и да те видат има и свој локален збор, „кабадаење“.