Пристаниште на Охридското Езеро
Градското пристаниште под стариот град, од каде тргнуваат бродови за Св. Наум и Заливот на коските, со споменици на Климент, Наум, Кирил и Методиј.
Ова се приказните што можете да ги отворите во 3Д приказот, секоја на своја нумерирана точка на моделот.
Ова е градското пристаниште, во подножјето на стариот град. Тука од брегот излегува поплочен камен брановобран и завива на запад, заштитувајќи мал басен со бродови. Оттука тргнуваат туристичките бродови за манастирот Св. Наум и за Заливот на коските, а на брановобранот застанува и бродот Охрид–Калишта. На север, чаршијата се качува до Чинарот.
Поголемите бродови ги носат посетителите на југ покрај брегот: околу 13 километри воздушна линија до Заливот на коските, со реконструираните куќи на колци, и околу 22 километри до манастирот Св. Наум, каде што изворите го полнат езерото. Помали дрвени чамци чекаат во басенот за пократки возења. Времињата и цените се менуваат со сезоната, затоа проверете ги тука истиот ден.
Статуата на кејот е Св. Наум. Заедно со Климент, тој бил ученик на Кирил и Методиј. Во 905 година Наум го основал манастирот „Св. Архангели“ на јужниот брег на езерото, а таму е погребан во 910 година. Манастирот денес го носи неговото име, а бродовите од ова пристаниште и денес носат посетители таму.
Тука стојат две фигури заедно: светите Кирил и Методиј, учителите на Климент и Наум. Климент дошол во овој крај во 886 година и ја основал школата позната денес како Охридска книжевна школа. Таа пишувала на глаголица, а од крајот на 9 век и на кирилица. Трет споменик, на самиот Св. Климент, стои малку посеверно во паркот.
Близу до почетокот на брановобранот стои статуа наречена Фаќач на чесниот крст. Таа потсетува на обичај од православниот празник Богојавление, Водици: по осветувањето на водите, свештеникот фрла крст во водата, а пливачите се натпреваруваат кој ќе го извади. За оној што прв ќе го фати се вели дека ќе има среќа во годината.
Од крајот на брановобранот се гледа целиот стар град. Тој го покрива ридот околу 100 метри над езерото, со Самуиловата тврдина на врвот. Под неа, меѓу белите куќи, е Св. Софија, соборниот храм на средновековната архиепископија. Поблиску до водата, на околу 150 метри западно од пристаништето, се Долна Порта и двете мали болнички цркви.
Охридското Езеро лежи на околу 695 метри надморска височина. Длабоко е до 288 метри, долго околу 30 километри и широко 15, и толку бистро што се гледа до 22 метри во длабочина. Меѓу неговите ендемски риби е охридската пастрмка. Езерото влезе во природното светско наследство на УНЕСКО во 1979 година, а културното наследство на градот е додадено во 1980 година.
Долгата планина на југоисток е Галичица. Се издига меѓу Охридското и Преспанското Езеро, а нејзиниот највисок врв, Магаро, достигнува 2.254 метри. Нејзините голи варовнички падини, бледо сиво-зелени над шумата, го следат источниот брег кон Св. Наум. Галичица е национален парк од 1958 година.
Цените се наши проценки за ориентација, а не цени од менито. Работното време проверете го на лице место.
Прошетајте околу моделот, сменете меѓу ден и ноќ и слушнете ја секоја приказна на македонски, англиски или турски.
Отвори во 3Д