Ова се приказните што можете да ги отворите во 3Д приказот, секоја на своја нумерирана точка на моделот.
1Црква на карпата
Ова е црквата „Св. Јован Богослов“ – Канео, на варовничка карпа каде што стариот дел на Охрид се спушта до езерото. Посветена е на Јован Богослов, авторот на книгата Откровение. Црквата е мала, со апсидата околу единаесет на осум метри, но е една од најпознатите цркви во Охрид. Под неа е плажата Канео.
Погледнете ја формата. Четирите крака на крстот, под двоводни покриви, се издигаат над четири пониски аголни простории, сè на речиси квадратна основа. Над средината стои висок тамбур што ја носи куполата; повеќето описи го нарекуваат осумаголен. Тристрана апсида гледа кон исток. Некои автори гледаат ерменско влијание во основата и во цик-цак појасот од тули под куполата. Тоа е толкување, а не утврден факт.
Основа: крстообразна на правоаголна основа
Тамбур: повеќеаголен, најчесто опишан како осумаголен
Не е зачуван натпис за основањето. Првиот пишан траг е посреден: натпис од 1447 година во црквата „Св. Константин и Елена“ во Охрид наведува нива кај селото Лескоец како имот на „Св. Јован“ – Канео. Значи, црквата и името Канео постоеле дотогаш. Според градбата и живописот, научниците ја сместуваат во 13 или почетокот на 14 век; еден извор ги датира најстарите фрески околу 1290 година.
Голем дел од првобитниот живопис е зачуван. Од куполата гледа Христос Пантократор; таму живописот е откриен при конзерваторските работи во 1963 и 1964 година. На ѕидовите е Св. Климент Охридски заедно со Св. Еразмо. Стручњаците го поврзуваат стилот со византиското сликарство од комниновската традиција. Според еден извор, апсидата подоцна е пресликана со Богородица со Христос во прегратка.
Од плажата гледате нагоре кон источната страна. Апсидата има три страни, секоја со висока слепа ниша, под покрив што се потпира на црквата. Ѕидовите се градени на византиски начин, со правилна смена на камен и тула, наречен клоазоне: блокови од медено обоен камен врамени со тенки црвени тули. Тулите поставени на раб цртаат и појаси со запци. Погрубиот сив камен долу е основата на ѕидовите.
Од водата се гледа зошто црквата е изградена токму тука. Охридското Езеро е едно од најстарите езера во светот; неговите најстари наслаги можеби се стари неколку милиони години. Длабоко е до 288 метри, а водата е бистра до околу 20 метри. Околу половина од водата доаѓа од подземни извори на источниот брег. УНЕСКО го запиша езерото во Светското наследство во 1979, а културното наследство на градот го додаде во 1980 година.
Ниво на езерото: околу 693–695 м надморска височина
Долгата планина на југоисток е Галичица. Се издига меѓу Охридското и Преспанското Езеро, двете најголеми езера во земјата, а голем дел од неа е национален парк. Нејзиниот највисок врв, Магаро, е висок околу 2.250 метри; изворите наведуваат малку различни бројки. Планините преку езерото на запад се во Албанија. Во овој модел планините се поблиску отколку што се во стварноста.
Уличката се качува низ боровите до Плаошник. Таму, во 893 година, Св. Климент Охридски изградил црква посветена на Св. Пантелејмон, врз темелите на постара базилика. Во османлиско време станала џамија. Џамијата подоцна е отстранета, а црквата е обновена врз нејзините темели и осветена во 2002 година. Околу 300 метри посеверно, погоре, се ѕидовите на Самуиловата тврдина; Самуил владеел од Охрид на преминот од 10 во 11 век.