Gezinti yolu · konsoloslar şehri
Bitola'nın pastel renkli neoklasik evler ve kafelerle çevrili 900 metrelik yaya caddesi; bir zamanlar iki yanı yabancı konsolosluklarla doluydu.
3D görünümde açabileceğiniz hikâyeler; her biri modelin üzerindeki kendi numaralı noktasında.
Şirok Sokak “geniş sokak” demektir: širok yerel dilde geniş anlamına gelir, sokak ise Türkçedir. Bu yaya gezinti yolu, kuzeyde Manolya Meydanı'ndan güneyde Şehir Parkı'na ve Subay Evi'ne kadar yaklaşık 900 metre uzanır. Resmî adı Mareşal Tito Caddesi'dir. Model, Manaki sineması çevresindeki yaklaşık 120 metrelik bir bölümü gösterir.
Osmanlı döneminde, Sultan II. Abdülhamid zamanında sokağa Hamidiye ya da Sultaniye deniyordu. 1913'ten sonra “Kral Petar”, yani Kral Petar Caddesi, daha sonra da Mareşal Tito adını aldı. Yine de Bitolalılar gündelik konuşmada ona kısaca Şirok Sokak der.
Geç Osmanlı döneminde o zamanki adıyla Manastır olan Bitola, çok sayıda yabancı konsolosluğa ev sahipliği yaptı ve “konsoloslar şehri” olarak tanındı. Kaynaklar sayı konusunda farklıdır: 1878 ile 1912 arasında yaklaşık 12, ya da 20 kadar. Eski konsolosluk binalarından birkaçı bu sokakta ya da yakınında durur. Bugün şehirde ikisi başkonsolosluk, on biri fahri olmak üzere 13 konsolosluk bulunur.
Sokaktaki evlerin çoğu iki ya da üç katlıdır; zemin katlarında dükkânlar ve kafeler bulunur. Cepheleri pastel hardal, krem ve sarı tonlarına boyanmıştır ve beyaz plasterler, kornişler ve pencere alınlıklarıyla çerçevelenmiştir. Ferforje balkonlar taş konsollara oturur; bazı köşe evler kıvrımlı alınlıklar ya da korkuluklarla son bulur.
Akşamları Şirok Sokak korzoya, yani sokak boyunca ağır ağır bir aşağı bir yukarı yürünen yere dönüşür. İki yandaki kafe terasları dolar. Yerlilerin, görmek ve görünmek için bir kafe masasında oyalanmaya verdikleri bir ad vardır: “kabadaenje”. Bunu yapan kişiye “kabadaja” denir.
Yanaki Manaki (1878–1954) ve Milton Manaki (1882–1964), Avdella'dan Ulah (Aromen) fotoğrafçılardı. 1904'te stüdyoları için bu sokakta bir arsa satın aldılar. 1905 dolaylarında 114 yaşındaki büyükannelerini iplik eğirirken filme aldılar; “Dokumacılar” adlı bu film çoğu zaman Balkanlarda çekilen ilk film olarak anılır. Bu köşedeki el kranklı kamera, onların 300 numaralı Bioscope kamerasını temsil eder.
Bitola'nın ilk sineması 1921'de açık havada başladı, 1923'te kapalı salona taşındı. Bugün kardeşlerin adını taşır. Bina 1939'da yandı ve daha sonra yeniden inşa edildi. Yüksek camlı kapıları, dört plasteri ve kıvrımlı alınlığıyla krem rengi cephesi, sokağa doğu tarafından bakar.
Sinemanın önünde, kaldırıma görüntü yönetmenleri için yıldızlar yerleştirilmiştir. Yıldızlar, 1979'dan beri Bitola'da düzenlenen ve ödülleri arasında “Kamera 300” bulunan Uluslararası Görüntü Yönetmenleri Film Festivali “Manaki Kardeşler” ile bağlantılıdır. Ödül alanlar arasında Sven Nykvist ve Vilmos Zsigmond vardır. Bitola 2015'ten beri bir UNESCO Film Şehri'dir. Bu modelde yıldızlar isimsiz bırakılmıştır.
Fiyatlar fikir vermesi için yaptığımız tahminlerdir, menü fiyatı değildir. Açılış saatlerini yerinde kontrol edin.
Modelin çevresinde dolaşın, gece ile gündüz arasında geçiş yapın ve her hikâyeyi Türkçe, İngilizce ya da Makedonca dinleyin.
3D olarak aç
