Шеталиште · град на конзулите
Пешачката улица на Битола долга 900 м, со пастелни неокласични куќи и кафулиња, некогаш полна со странски конзулати.
Ова се приказните што можете да ги отворите во 3Д приказот, секоја на своја нумерирана точка на моделот.
Широк Сокак значи „широка улица“: „широк“ е нашиот збор, а „сокак“ е турски збор за улица. Ова пешачко шеталиште е долго околу 900 метри и води од плоштадот Магнолија на север до Градскиот парк и Офицерскиот дом на југ. Официјалното име му е улица „Маршал Тито“. Моделот прикажува дел од околу 120 метри околу киното Манаки.
Во османлиско време, за време на султанот Абдул Хамид II, улицата се викала Хамидие или Султание. По 1913 година станала „Крал Петар“, а подоцна „Маршал Тито“. Сепак, во секојдневниот говор Битолчани едноставно ја викаат Широк Сокак.
Во доцниот османлиски период Битола, тогаш Манастир, имала многу странски конзулати и станала позната како „град на конзулите“. Изворите се разликуваат за бројот: околу 12 помеѓу 1878 и 1912 година, или дури околу 20. Неколку поранешни згради на конзулати стојат на оваа улица или во нејзина близина. Денес во градот има 13 конзулати, два генерални и единаесет почесни.
Повеќето куќи на улицата имаат два или три ката, со дуќани и кафулиња во приземјето. Фасадите се во пастелни бои, окер, крем и жолта, врамени со бели пиластри, венци и тимпанони над прозорците. Балконите од ковано железо стојат на камени конзоли, а некои аголни куќи завршуваат со заоблени забати или балустради.
Навечер Широк Сокак станува корзо, место за бавна прошетка нагоре и надолу по улицата. Терасите на кафулињата од двете страни се полнат. Битолчани имаат збор за седењето во кафуле за да видиш и да те видат: „кабадаење“. Тој што го прави тоа е „кабадаја“.
Јанаки Манаки (1878–1954) и Милтон Манаки (1882–1964) биле влашки фотографи од Авдела. Во 1904 година купиле плац на оваа улица за своето студио. Околу 1905 година ја снимиле својата 114-годишна баба како преде, филмот „Ткајачки“, кој често се смета за прв филм снимен на Балканот. Рачната камера на овој агол ја претставува нивната камера Биоскоп бр. 300.
Првото кино во Битола започнало во 1921 година како кино на отворено, а од 1923 година работи во сала. Денес го носи името на браќата. Зградата изгорела во 1939 година и подоцна била обновена. Нејзината крем фасада, со високи застаклени врати, четири пиластри и заоблен забат, гледа кон улицата од источната страна.
Пред киното, во плочникот се вградени ѕвезди за филмски сниматели. Тие се поврзани со Меѓународниот фестивал на филмската камера „Браќа Манаки“, кој се одржува во Битола од 1979 година и чии награди ја вклучуваат „Камера 300“. Меѓу добитниците се Свен Никвист и Вилмош Жигмонд. Од 2015 година Битола е УНЕСКО град на филмот. Во овој модел ѕвездите се без имиња.
Цените се наши проценки за ориентација, а не цени од менито. Работното време проверете го на лице место.
Прошетајте околу моделот, сменете меѓу ден и ноќ и слушнете ја секоја приказна на македонски, англиски или турски.
Отвори во 3Д
