Ова се приказните што можете да ги отворите во 3Д приказот, секоја на своја нумерирана точка на моделот.
1Чинарот
Ова е Чинарот, источен платан и најстарото и најголемото дрво во Охрид. Заштитен е како споменик на природата. Неговата точна старост никој не ја знае. Според преданието го засадил Св. Климент во 9 или 10 век; според друго предание е од 15 век. Плоштадот околу него и денес е местото каде што градот се среќава.
Вид: источен платан (Platanus orientalis)
Статус: заштитен споменик на природата
Старост: неутврдена (преданија: 9–10 век или 15 век)
Застанете под круната. Стеблото е широк пен со скршен врв, шуплив од едната страна, од кој растат дебели гранки. Во невремето во 2012 година се скршија гранки, а денес потпори и врски помагаат да се носи тежината. Често се наведува обем на стеблото, но ниту една бројка не можевме да ја потврдиме, па ја изоставаме.
Плоштадот на врвот од чаршијата го носи името на Крушевската Република од 1903 година. Тука кафулињата ги отвораат своите чадори, а во средината е осумаголен базен со чешма. На северната страна се белите ѕидови и тенкото минаре на Зејнел Абидин-пашиното теќе. Од плоштадот излегуваат улици на повеќе страни; чаршијата води на југ кон езерото.
Белите згради зад плоштадот се теќето на Зејнел Абидин-паша, дом на халветискиот дервишки ред. Неговата молитвена сала служела и како сала за дервишките обреди. Изворите го датираат во 17 век, но не се согласуваат за точните години. Теќето и денес е активно, затоа посетете го тивко, надвор од времето за молитва. Теќето има свое место во овој водич.
Ред: халветиски дервиши
Датум: 17 век (изворите не се согласуваат за годините)
Зад дуќаните на источната страна од улицата се издига Алипашината џамија, неколку чекори јужно од Чинарот. Висок бел тамбур ја носи нејзината оловна купола, а трем со три мали куполи гледа кон плоштадот. Џамијата е активна, затоа посетете ја надвор од молитвите и пристојно облечени. Историјата на градбата не ја потврдивме за овој водич, па не даваме датум.
Оваа поплочена улица е старата охридска чаршија. Нејзиното службено име е „Св. Климент Охридски“ и е затворена за автомобили. Од брегот на езерото до плоштадот е долга околу 250 метри. Од двете страни се ниски куќи-дуќани: дуќани на улицата, малтерисани соби горе и тенди против сонцето. Прошетајте ја навечер, кога ќе светнат светилките.
Османлиите го освоиле Охрид во 1395 година и тој станал седиште на Охридскиот санџак. Во следните векови градот се ширел од внатрешноста на старите ѕидини надолу кон брегот, а трговијата се собрала тука, во чаршијата. Цркви, џамии и дервишкото теќе стоеле на неколку улици растојание. Османлиската власт во Охрид завршила во ноември 1912 година.
Следете ја улицата на југ и таа завива на запад кон водата. На околу 500 метри од Чинарот, по рамно, стигнувате до пристаништето, од каде тргнуваат бродови за манастирот Св. Наум и за Заливот на коските. Оттаму стариот град се качува по ридот на запад, до Св. Софија и Самуиловата тврдина.