Ова се приказните што можете да ги отворите во 3Д приказот, секоја на своја нумерирана точка на моделот.
1Амамот Дебој
Оваа ниска камена зграда со оловни куполи е амамот Дебој, османлиска јавна бања.
Неговата старост не е сигурна. Македонските извори го сместуваат во 15 век и претпоставуваат дека можеби е стариот амам на Сунгур Чауш-бег; други извори го датираат во 17 или 18 век. Тука ги наведуваме двете датирања, бидејќи прашањето сè уште е отворено.
Дебој е двоен амам, çifte hamam: две целосни бањи под еден покрив, една за мажи и една за жени, секоја со свој влез. Се вели дека тука женскиот дел е поголемиот од двата.
Во овој модел двете големи куполи ги покриваат двете соблекувални, а топлите и жешките простории се меѓу нив, под малите куполи.
Погледнете ги куполите одозгора. Тие се пробиени со мали светларници во облик на ѕвезди, затворени со стакло.
Тие пуштаат мека дневна светлина во просториите полни со пареа, а најголемиот дел од топлината го задржуваат внатре, па на бањата речиси не ѝ требале прозорци на ѕидовите. Во овој модел ноќе светат, како внатре да се запалени светилки.
Амамот се загревал одоздола. Топлиот воздух од ложиштето минувал низ канали под подот, хипокауст како во римските бањи, и го загревал мермерот одоздола.
Посетителите оделе од ладната соблекувална во топлата просторија, а потоа во жешката, каде што се одмарале на загреан камен во средината. Притиснете „Внатре“ за да видите вообичаен распоред; измерен план на Дебој не е објавен.
Ѕидовите се ѕидани од кршен камен со ленти од црвени тули, под венец од тули. Прозорците се многу малку.
Бањата ја чувала својата топлина и приватност зад дебели, затворени ѕидови, а светлината ја земала од покривот. Од улицата зградата изгледа речиси како тврдина, сè додека не ги забележите куполите.
Откако престанал да работи како бања, Дебој служел како магацин, а подоцна и како стоковна куќа. Една фотографија во Викимедиината Ризница го носи насловот „Амамот во Битола, сега стоковна куќа“.
Зградата е конзервирана во 1967 година. На нејзините ѕидови сè уште висат натписи на продавници, но куполите го чуваат сеќавањето на она што некогаш била.
Околу 150 м на север стои Ајдар-кади џамија, изградена во 1561/62 година. Нејзиното витко минаре, повторно изградено во 2016 година, се издига над покривите на маалото.
Капењето било дел од секојдневниот живот во османлискиот град, а ова маало на левиот брег на Драгор имало и џамија и амам на неколку минути пешачење.